Münchener DigitalisierungsZentrum - Digitale BibliothekBSB - Bayerische Staatsbibliothek

Decretum Gratiani (Kirchenrechtssammlung)

Suche

Neue ausführliche Suche

< Dokument zurück | Gehe zu Spalte:  | Dokument vor >

DISTINCTIO II.

GRATIANUS.

< Dokument zurück | Gehe zu Spalte:  | Dokument vor >

Überblick

Kapitel:

C. I. Panis, et uinum, et aqua in sacramentis sunt offerenda.

C. II. Vinum sine aqua, uel e conuerso in sacramentis offerri non licet.

C. III. Idem de eodem.

C. IV. Preter uinum et aquam et panem in sacramento nichil debet offerri.

C. V. De eodem.

C. VI. Oblationis sacrificio uuas nemo coniungat.

C. VII. De his, qui sacrificando uarie errabant.

C. VIII. Nulla oblatio corpori et sanguini Christi conparari ualet.

C. IX. Ante confecta misteria pacem non debemus offerre.

C. X. Ecclesiasticis liminibus careat minister, qui post consecrationem conmunicare contempnit.

C. XI. Quisque sacerdos, quociens missam celebrat, tociens sacram communionem percipiat.

C. XII. Corpus Christi sine eius sanguine sacerdos non debet accipere.

C. XIII. Eucharistiae communionem qui cottidie accipit, nec reprehenditur, nec laudatur.

C. XIV. Qui semper peccat celestis sacramenti medicinam semper accipiat.

C. XV. Non abstineat a corpore Domini, nisi qui excommunicari meretur.

C. XVI. Ter in anno quisque fidelium communicet.

C. XVII. Etiam in cena Domini sacram communionem debemus accipere.

C. XVIII. Proiciatur ab ecclesia qui a communione sacramenti se pro luxuria auertit.

C. XIX. Non habeantur catholici qui his tribus temporibus communicare despiciunt.

C. XX. Corripiantur qui in ecclesia communicare contempnunt.

C. XXI. Ante sanctam communionem a propria uxore quisque contineat.

C. XXII. Quare tres partes fiant ex corpore Christi.

C. XXIII. A quibus sunt contrectanda sacramenta dominica.

C. XXIV. Inficiuntur, non mundantur scelerosi, qui communicare non desinunt.

C. XXV. Dampnationem, non salutem acquirit qui indigne sacramentis Christi communicat.

C. XXVI. Non a quo, sed ante quem offeratur, considerandum est.

C. XXVII. Penitencia eius, cuius negligentia de Christi sanguine aliquid stillat.

C. XXVIII. Que penitencia sit inponenda ei qui sacrificium euomit.

C. XXIX. Sacerdotes non nisi per se diuina sacramenta ministrent.

C. XXX. Quando celebratur missa, presbiterium laici ingredi non presumant.

C. XXXI. Sicut in metropolitana ecclesia, ita ubique missarum solempnia celebrentur.

C. XXXII. Quid sit sacrificium, quid sacramentum.

C. XXXIII. Quid sit signum.

C. XXXIV. Post consecrationem non substantia, sed species remanet.

C. XXXV. Visibiles creaturae in Christi corpus et sanguinem inuisibiliter conuertuntur.

C. XXXVI. Quare in specie panis et uini sacramentum suum Christus nobis ministrauit.

C. XXXVII. Dum hostia frangitur, passio Christi ad memoriam reuocatur.

C. XXXVIII. De ueritate corporis et sanguinis Christi nulli ambigere licet.

C. XXXIX. Non natura nascitur, sed consecratione nobis conficitur corpus et sanguis Christi.

C. XL. Quod ante benedictionem panis et uinum est post benedictionem est corpus et sanguis Christi.

C. XLI. Sub specie panis et uini inuisibilem Christi carnem et sanguinem honoramus.

C. XLII. Confessio Berengarii.

C. XLIII. Quare elementorum species reseruentur, cum uere sit Christi corpus et sanguis.

C. XLIV. Non carnaliter, sed spiritualiter Christi corpus et sanguinem debemus accipere.

C. XLV. Quomodo Christi corpus quod in cruce pependit, accipitur, et quomodo non.

C. XLVI. Quid sit corpus Christi manducare, et sanguinem eius bibere.

C. XLVII. Credere in Christum est manducare ipsum.

C. XLVIII. Sacramentum, et res sacramenti sacrificium ecclesiae conficitur.

C. XLIX. Quot modis caro Christi intelligatur.

C. L. De eodem.

C. LI. Quomodo Christus semel sit inmolatus, et quomodo cottidie inmoletur.

C. LII. Item in libro sentenciarum Prosperi.

C. LIII. Hostia, que semel oblata est, in recordationem suae mortis cottidie offertur.

C. LIV. Sacramentum corporis Christi non nisi ieiuni debemus accipere.

C. LV. Ante consecrationem est panis, sed uerbis Christi in eius corpus conuertitur.

C. LVI. Non corpus, sed animam fulcit panis uitae eternae.

C. LVII. Etiam secundum carnem Christus est panis uiuus.

C. LVIII. Quod Christus uisibiliter in sacramento spiritualiter in ueritate manducatur et bibitur.

C. LIX. Quomodo spiritualiter corpus Christi sit accipiendum.

C. LX. Spiritus sanctus inuisibiliter corpus et sanguinem Christi sanctificat.

C. LXI. Per benedictionem panis efficitur corpus Christi.

C. LXII. Dupliciter corpus Christi intelligitur.

C. LXIII. Sacrificium altaris sacramentum est unitatis.

C. LXIV. Spiritualiter magis quam corporaliter corpus Christi debemus accipere.

C. LXV. Sacramentum, non ueritatem Christi corporis accipit, qui ab eo discordat.

C. LXVI. Sancta nocent malis, et mala prosunt bonis.

C. LXVII. Non prohibeantur mali de mensa Domini manducare.

C. LXVIII. Et qui indigne accedit tamen corpus Christi accipit.

C. LXIX. Quibus exemplis preter naturam substantia panis et uini in corpus et sanguinem Christi conuerti probetur.

C. LXX. Quomodo per partes Christus manducatur, et integer permanet.

C. LXXI. Cottidianum sacrificium non reiteratio est passionis, sed conmemoratio.

C. LXXII. Non solum sub figura, sed etiam in ueritate dominici corporis et sanguinis sacramentum celebratur.

C. LXXIII. In sanguine agni Christi sanguis, qui uere nunc sumitur, olim prefigurabatur.

C. LXXIV. Post consecrationem licet figura panis et uini remaneat, tamen nichil est ibi, nisi corpus et sanguis Christi.

C. LXXV. Quamuis cottidie manducatur Christus, integer tamen permanet uiuus.

C. LXXVI. Corpus et sanguinem Christi secundum se nulli accipere licet.

C. LXXVII. Corpus Christi in singulis portionibus singuli totum accipiunt.

C. LXXVIII. De eodem.

C. LXXIX. Corpus Christi, quod sumitur, et figura est in specie, et ueritas in substantia.

C. LXXX. Carnem uiuificatricem, et ipsius uerbi propriam factam in altari accipimus.

C. LXXXI. Quomodo manna et aqua de petra sint idem cum nostro cibo et potu.

C. LXXXII. Quod ueritatem dominici corporis et sanguinis sumimus.

C. LXXXIII. Quare in sacrificio aqua uino miscetur.

C. LXXXIV. Veram Christi carnem, et uerum Christi sanguinem manducamus et bibimus.

C. LXXXV. In sacrificio non corporalem, sed spiritualem escam accipimus.

C. LXXXVI. Carnem a Christo susceptam, et corpus transfiguratum in altari offerimus.

C. LXXXVII. In cena Christus fuit conuiua et conuiuium.

C. LXXXVIII. In ueritate sui corporis et sanguinis Christus suis discipulis presentauit quod Melchisedech sacramentaliter obtulit.

C. LXXXIX. Christus idem est sacerdos et sacrificium.

C. XC. Iudei credentes biberunt sanguinem, quem in cruce fuderunt.

C. XCI. Corpus, quod ex Virgine sumptum est, a fidelibus accipitur.

C. XCII. Verum Christi corpus, uerumque eius sanguinem cottidie manducamus et bibimus.

C. XCIII. Pro infirmantibus eucharistia semper debet esse parata.

C. XCIV. Penitencia eius, qui non bene sacrificium custodit.

C. XCV. Ystrionibus sacra non conmittantur misteria.

C. XCVI. Post conuersionem non est deneganda gratia conmunionis.

C. XCVII. Presbiter in altari missam non celebret, in quo eadem die episcopus celebrauit.

Spalten:

1313/1314 - 1351/1352
Gehe zu Spalte: